(Το παρακάτω άρθρο επανατυπώθηκε με την άδεια της Liz Clarke, μιας Ανεξάρτητης Δημοσιογράφου που έγραψε το άρθρο εκ μέρους του περιοδικού "Fairlady", στη Νότια Αφρική στην έκδοση του Αυγούστου 2004.)

Δε θα δούμε ποτέ το πρόσωπό της. Δε θα μάθουμε ποτέ ποια πραγματικά είναι. Δεν μπορούμε να δούμε τον πόνο ή τη θλίψη που κρύβουν τα θλιμμένα της μάτια. Αλλά αντιπροσωπεύει το Κάθε Παιδί – την εικόνα μιας μελλοντικής ιστορίας που θα ειπωθεί μια μέρα με φρίκη και τρομερή λεπτομέρεια.

Προς το παρόν η Precious, (Presh), όπως είναι γνωστή στους ανθρώπους που τη φροντίζουν, πρέπει να ανταπεξέλθει με το κατεστημένο της παρούσας πολιτικής και κοινωνικής ιδεολογίας – το οποίο μπορεί να μην ζήσει αρκετό καιρό για να μισήσει – και το οποίο έχει αποφασίσει ότι για χάρη της πολιτιστικής και εθνικής συντήρησης, τα ορφανά με AIDS πρέπει να επιστρέψουν "στην κοινότητά τους" όσο το δυνατό πιο γρήγορα.

Αυτή είναι μία δημοφιλής άποψη, η οποία υποστηρίζεται από τις περισσότερες κυβερνητικές αρχές ευημερίας παιδιών και οικογενειών, και βέβαια από το τμήμα Κοινωνικής Ανάπτυξης και από πολλές φιλανθρωπικές οργανώσεις. Ρωτήστε τις περισσότερες οργανώσεις που ασχολούνται με εγκαταλελειμμένα παιδιά, ιδιαίτερα με ορφανά με AIDS, και η τυποποιημένη απάντησή τους είναι ότι τα παιδιά τα φροντίζουν μέλη της οικογένειας στην κοινότητα ή εθελοντές.

Ναι, εποπτεύονται. Ναι, ελέγχονται.

Η Presh, που πέρασε από αυτή τη διαδικασία, εάν επιζούσε, θα σας έλεγε ότι είναι λανθασμένοι. Η νεαρή μητέρα της, που μόλις είχε τελειώσει το σχολείο, πέθανε από την ασθένεια του AIDS όταν η Presh ήταν τριών χρονών. Υγιέστατη η ίδια, ήταν "ένα φωτεινό μικρό αστέρι" που της άρεσε να χορεύει και αγαπούσε την πλαστική αγελάδα που της είχε δώσει η μητέρα της.
Θα ήταν ιδανική υποψήφια για υιοθεσία. – Ένα ζεύγος από την Ιταλία, αν και γνώριζαν το ιστορικό της, όπως μας είπαν, ήταν πρόθυμοι να της δώσουν ένα νέο σπίτι, αλλά δεν ήταν γραφτό να γίνει.

Υπήρχαν μέλη της οικογένειάς της που ‘πρόθυμα’ θα τη δέχονταν στην οικογένεια τους φτάνει να μπορούσαν να πάρουν την επιχορήγηση από την κυβέρνηση. Υπήρξε επίσης ένας πατέρας που εμφανίστηκε μετά από μακροχρόνια απουσία και στην πραγματικότητα, μπορεί να μην ήταν καν ο πατέρας της.

Μεταξύ τους κατόρθωσαν να καταστρέψουν την αθωότητά της και την παιδική της ηλικία, και να την καταδικάσουν σε θάνατο. Τώρα ζει σε μια ημιμόνιμη κατοικία (εξακολουθεί να μεταφέρεται ακόμα μεταξύ κοινότητας και κλινικών όπως το γιο-γιό) ενός "ασφαλούς σπιτιού" στη KwaΖuλu-Natal, όπου η Presh έχει βιαστεί από ένα μέλος της κοινοτικής "οικογένειάς της". Είναι θετικός φορέας HIV και τις περισσότερες νύχτες κλαίει από τον πόνο όταν προσπαθεί να κοιμηθεί.

Δεν είναι η μόνη και δεν είναι μια από τις λίγες περιπτώσεις.

Σε ένα άσυλο για AIDS/TB στην KwaΖuλu-Natal στην Κοιλάδα των Χιλίων Λόφων, η Patience Mvatu, μια εκπαιδευμένη νοσοκόμα και εθελόντρια στο άσυλο, εξηγεί αυτό το θέμα περαιτέρω. "Εδώ στην Κοιλάδα, μπορείτε να πείτε ότι είμαστε στην καρδιά του HIV/AIDS αυτής της χώρας. Περισσότεροι από 350,000 άνθρωποι ζουν σε αυτή την περιοχή, και το ποσοστό ασθενειών και θνησιμότητας είναι τόσο υψηλό που οι άνθρωποι έχουν σταματήσει να μετρούν."

Η Patience, της οποίας η ετεροθαλής αδελφή πέθανε από AIDS, αφήνοντας πίσω της δύο μικρά παιδιά, πιστεύει ότι το όραμα να αφήνουν τα ορφανά με AIDS να μεγαλώνουν στις κοινότητές τους φαίνεται ως η σωστή λύση, αλλά κατά την άποψή της είναι "τελείως μη ρεαλιστικό" και αδικεί χιλιάδες ευάλωτα παιδιά.

"Δουλεύω με τους ανθρώπους σε αυτή την Κοιλάδα κάθε μέρα. Τα μέρη που επισκέπτομαι αντιπροσωπεύουν για μένα τις πιο φτωχές αγροτικές κοινότητες όπου το AIDS είναι στη χειρότερη του μορφή. Οι αρμόδιοι υπεύθυνοι δεν είναι εδώ. Μιλούν πολύ, αλλά δεν βλέπουν τι συμβαίνει."

Το όραμα να "επιστραφούν τα ορφανά στην κοινότητα" σημαίνει για την Patience επιστροφή στην κόλαση. "Λυπάμαι που το λέω γιατί μιλώ για τους δικούς μου ανθρώπους," λέει η Patience, η οποία έχει προσφερθεί εθελοντικά να βοηθήσει πέραν της δικής της νοσηλευτικής εργασίας. "Αλλά υπάρχουν πολλοί εκεί έξω οι οποίοι το μόνο που θέλουν είναι τα χρήματα της επιχορήγησης. Τα ορφανά με AIDS που υποτίθεται επωφελούνται από αυτές τις επιχορηγήσεις τις περισσότερες φορές εγκαταλείπονται και κακομεταχειρίζονται. Συχνά δεν τους δίνουν ούτε φαγητό. Δεν πηγαίνουν σχολείο. Κανείς δε μπορεί να μου πει ότι αυτό δε συμβαίνει και ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά, επειδή τα βλέπω η ίδια καθημερινά. Όπως οι άλλοι εθελοντές στο άσυλο, έτσι και εγώ προσπαθώ να κάνω ότι μπορώ, αλλά δεν είναι ποτέ αρκετό. Ναι, υπάρχουν μερικοί υπέροχοι γονείς, αλλά υπάρχουν και πάρα πολλοί οι οποίοι δεν είναι, και πάρα πολλά παιδιά περνούν πολύ μεγάλες δοκιμασίες."
Η Lara Walkden-Davis είναι ιατρός στη γειτονική πλούσια περιοχή Hillcrest, όπου εκεί σπάνια βλέπεις ανθρώπους της Κοιλάδας. Όμως οι ιστορίες που έχει ακούσει από τους εθελοντές της Κοιλάδας την έχουν προτρέψει ώστε να πηγαίνει εκεί μια φορά την εβδομάδα και να προσπαθεί να βοηθήσει στη θεραπεία των αυξανόμενων σε αριθμό μολύνσεων με AIDS, και να τους προμηθεύει με ότι φάρμακα μπορεί να τους βρει.

"Όλους τους μήνες που κάνω αυτή τη δουλειά, έχω κατορθώσει να πείσω πολλούς ανθρώπους να κάνουν τις HIV αναλύσεις. Από τις δωδεκάδες των ασθενών που έχω δει, μόνο τρεις είναι αρνητικοί φορείς. Τα παιδιά όμως είναι αυτά που με ανησυχούν περισσότερο.

Έχω δει τα πιο φοβερά πράγματα. Δεν υπάρχει καμία απολύτως αμφιβολία στο μυαλό μου ότι εμείς ως χώρα αποτύχαμε με αυτά τα παιδιά. Έχω δει παιδιά που ορφάνεψαν από το AIDS και "επέστρεψαν στην κοινότητα" και τα έφεραν σε εμένα μερικούς μήνες αργότερα. Ένα μωρό τεσσάρων χρονών το οποίο προσέχω - ευτυχώς τώρα βρίσκεται σε κλινική – έχει βιαστεί τόσες πολλές φορές που τα γεννητικά της όργανά είναι αγνώριστα. Είναι επίσης θετικός φορέας HIV όπως και η αδελφή της."

Το μυαλό μου επιστρέφει πίσω στην Presh. Οι λέξεις της ακόμα ηχούν στα αυτιά μου, έστω κι αν ήταν ψιθυριστές.

Καθώς οι εθελοντές προετοίμαζαν το μεσημεριανό της γεύμα – μια ειδική σούπα που δεν θα αναστάτωνε το ευαίσθητο πεπτικό της σύστημα – την ρώτησα τι θα ήθελε.

Απάντησε σε Ζουλού.

"Τι είπε;" Ρώτησα τον άνθρωπο που τη φροντίζει.

"Λέει ότι θέλει τη μαμά της."